เรากำลังใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง หรือ ความคาดหวังของคนอื่น?
ความคาดหวังของคนอื่น ในหลายครั้งเราต้องรับสวมบทบาทเป็นตัวละครในโรงละครเวทีแห่งชีวิตความเป็นจริง ความเหนื่อยล้าที่สะสมก่อเกิดขึ้นในใจไปนานวัน กับการใช้ชีวิตตามกระแสสังคมกับสิ่งที่เราเองไม่เคยได้เลือกมันเลยสักครั้ง กลับต้องจำใจยอมทำมันไปอย่างนั้นเพื่อใครสักคนที่บอกเราว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ความรู้สึกเบื้องลึกภายในตัวคุณกลับส่งสัญญาณตรงข้ามว่าสิ่งที่เขาว่าดีนั้น มันดีสำหรับเราจริง ๆ หรือเปล่า ? เชื่อว่าหลายคนนั้นคงมีความรู้สึกแบบเดียวกันและมีความสอดคล้องกันไปแต่ละบริบททางสังคมที่เราได้ถือกำเนิดเริ่มชีวิตนี้มา โดยแบกรับความคาดหวังและความรู้สึกของผู้อื่นเอาไว้ จนทำให้ตัวเราไม่สามารถเป็นตัวเองได้ เก็บความรู้สึกเอาไว้ภายใน ปากบอกไม่เป็นไรแต่ในใจแทบจะฝืนต่อไม่ไหว ภาระผูกพันด้วยหน้าที่ รั้งตัวเราเอาไว้ให้จมอยู่กับความรู้สึกที่ไม่ได้เลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองเพียงสักช่วงนึง ให้เติบโตมาเป็นในแบบที่ใครคาดหวัง ตามกฏเกณ์ระเบียบหน้าที่ในสังคมที่บีบบังคับให้เราต้องทำตามความโน้มเอียงของสถานการณ์ที่ยากจะแสดงความรู้สึกออกมาได้ ให้ทำตามกรอบที่ถูกกำหนดมาเหมือนโรงผลิตที่มีการตรวจสอบตั้งแต่คุณภาพชิ้นส่วนและระบบทางความคิด ถ้าหากว่ากำลังกลัวที่จะก้าวออกมาใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง จงกล้าที่จะเผชิญกับความกลัว คุณเบื่อแล้วหรือยัง ? กับชีวิตที่ออกแบบเองไม่ได้ ถึงเวลาแล้วที่จะจับพวงมาลัยชีวิตของคุณเอง และซิ่งมันออกไปตามที่ใจปรารถนา. คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นได้…? คุณอาจจะกำลังกีดกั้นตัวเองด้วยความคิดที่ว่า…
